Так надрыўна квітнеюць каштаны,
Так страляе суквеццямі бэз –
Застаюцца ў кішэні зламаны
Даўкі водар з цяплынню і без,
Бель і колер, пяшчотная звонкасць...

Весенний вечер водит хороводы
По ностальгии угасающего дня.
Он успокоит старые невзгоды
И всё расставит на свои места:
Вражда и ненависть уйдут своей дорогой...

Памяці паэтаў Уладзіміра Рунцэвіча і Юрася Нератка

Горда танчыць дзівосны жаўрук,
На чаруючай грае дудзе…
Ён – сапраўдны, найлепшы сябрук
У жыццёвай ліхой чарадзе.

Чую мову Радзімы маёй
У бязмежных крывіцкіх лясах…

Калі добра працаваць –
Будзе праца ўся відаць.
Каб за вынікі змагацца –
Трэба добра пастарацца.

Плён ад працы хутка ўбачыш.
Калі штосьці перайначыш.
Трэба працу палюбіць...

Пряный воздух тягуч и сладок.
Солнце-зайчик в репей-траве.
Тёплый бархат «кошачьих лапок» –
Божьей вербы земной привет.
Ну скажи, где найти чудесней...

паэтычныя мініяцюры

* * *
На ўзрост не зважае таполя –
Красой красавіцкай іскрыцца.
Лагодзяць шурпатае голле
Рубінавыя завушніцы.

* * *
Ці то квяцінкі, ці сняжынкі
Так шчодра ўсыпалі галінкі?
Цікуюць з-пад павекаў белых...

Гайдае вецер адзінокія арэлі…
Тут, як на крылах, мы ў вышыню ляцелі.
Ва ўспамінах – тыя планы, песні, мары,
Сябры юнацтва, родны горад і бульвары.
Імклівы зноў кругаварот у нашых лёса...

Як толькі холад адступіў –
Вясне міргаюць кветак вочкі.
І хоць не сціх зімы матыў,
Яны жывуць і сонца хочуць.
І аксамітнай цеплынёй...

По-цыгански: весело и шумно
Ворвалась безудержно весна.
Со скворцами пела и безумно
Хохотала в облаках она.
В реку бурную ручьём бежала...

Вераб’іха, дзяўбучы каровін ляпак,
Спадзяецца, напэўна:
«Хоць так, хоць не так…