Спіць у кажушку зімовы лес,
Верхавіны ўсе пад белай коўдрай.
Цераз гурбу толькі пералез
І сустрэўся з атмасферай добрай.

Пастаяўшы ў гэтай цішыні,
Адчуваў душою асалоду.
Адшукаў настрою карані...

Все блага на планете
Подарим нашим детям:
Поющие дубравы,
В полях по пояс травы,
Под каждую травинку...

Імклівы кідок. Снег па калена –
Студзень пачаў варушыцца. Зіма.
Месяц і год – вельмі добрыя змены.
У скрусе чакалі, але нездарма.

Хацелася свята? Прыйшло. Як цудоўна!
Хацелася снегу з блакітных нябёс.
Учора быў дожджык, а сёння раптоўна...

Я на лыжах в лес бегу,
Ёлочка стоит в снегу:
Стройная, зелёная,
Всех похвал достойная.
– Здравствуй, милая! – скажу...

А в Логойске ёлочки
На площади стоят,
Хвойные иголочки
Друг с другом говорят.
Стройные, пушистые...

Хочешь, пёсик, погулять,
Через лужицы скакать?
Ну, беги скорей во двор,
Детям задавай задор.
Села бабочка на нос...

Надыход зімы чароўнай
Казку дзіўную нясе:
У бялюткія фасоны
Прыбяруцца дрэвы ўсе.

І сняжыначкі ў паветры
У бязважкасцi сваёй
Кружацца-вальсуюць з ветрам...

Как-то в День рождения Вали
В «паровозик» мы играли.
Много собралось детишек –
И сестричек, и братишек.
Роли всем распределили –
Никого мы не забыли,
И железную дорогу...

Першы званок, кветкі, буквар.
Быў немаўля, а сёння – шкаляр.
Новыя веды, зборні*, вандроўка,
Песні, касцёр, у лесе – начоўка.
Бульбачка з прыску – цуд, асалода...

Шарик воздушный, лети в небеса,
В синие выси, где солнце-краса.
Шарик зелёный, огромный такой,
Можно, и я полечу за тобой?

Видеть хочу я, как звёзды поют
И облака между ними бегут,
Реки любуются солнца лучом...